Działania różne

Jestem tu już prawie trzy tygodnie. To chyba dobry moment na napisanie pierwszych wrażeń ogólnych z bycia na wolontariacie. Zdążyłam już przestawić się na tryb nocny, a nie zaczęły się jeszcze aktywności dzienne na tyle, by to zmieniać. Organizacja, w której jestem, okazuje się być na prawdę w porządku, moje wszelkie paranoidalne obaw rozwiały się. Dragan dba o to, żebyśmy czuli się dobrze a spotkania z nim przypominają rodzinno-psychologiczne pogadanki podczas których pyta zawsze najpierw o to, jak się czujemy i czy wszystko w porządku; czy znów wysiadły korki, czy jest ciepło w domu. W zeszłym tygodniu dostaliśmy kasę na wszelkie rzeczy domowe i dzięki temu w kuchni mamy pełen zestaw naczyń wzbogacony o mikser, nawet suszarki na pranie nam kupili:) Tzn. kupiliśmy je sami na Bit Pazaarze, który mimo że nie daje pożądanych przez nas smetko-potvrd, jest najtańszym miejscem na zakupy wszelkie w mieście.

Smetko-potvrda to magiczne słowo moje i Filipa, którzy na wszelkie wydatki musimy posiadać rachunek plus “fakturę”, czyli specjalną kartkę z pieczątką na której przeważnie odręcznie wypisuje się historię zakupów. Utrudnienie polega na tym że nie wszędzie się dostaje smetko-potvrdę, np. nie dostaniesz jej na bazarze, w kiosku, w piekarni, w budce z jedzeniem… dzięki wsparciu znajomych udaje mi się uniknąć uzależnienia od Tinex Discount:)

Vodici

Dziś w Macedonii dzień wolny od pracy, jest święto „Vodici” (in. Bogojavlenje). To dzień upamiętniający ochrzczenie Chrystusa przez Jana Chrzciciela w rzece Jordan, u nas (wg. Gregoriańskiego kalendarza) przypadający na 7 stycznia.  Tego dnia (tj. 19.01) w Macedonii w praktycznie wszystkich zasiedlonych miejscach, gdzie jest jakaś duża woda (rzeka, jezioro, staw), duchowny wrzuca do wody rytualny krzyż a grupa mężczyzn (jeszcze nie słyszałam by robiła to kobieta), skacze do wody by wyłowić krzyż. Ten, komu się to uda, zdobędzie jednocześnie szczęście na cały rok. Jeśli chodzi o płeć skaczących, nie udało mi się dowiedzieć, czy jest ona ograniczona do męskiej na mocy jakiejś reguły, czy po prostu tak się przyjęło. Podobno grupa śmiałków składa się co roku z praktycznie tych samych osób; trzeba być zahartowanym, by skoczyć do rzeki przy 3 stopniach ciepła. Zgłaszać należy się wcześniej, by przejść badania lekarskie kwalifikujące do konkurowania o krzyż.

Jedna z największych w Macedonii imprez tego dnia odbywa się w Ohrydzie (polecam zajrzeć na http://vodici.org );w tym roku oczekuje się tam około 30 tysięcy gości-widzów a do skakanie po krzyż zgłosiło się ponad 400 młodych. Świętem jest także w Ohrydzie jutrzejszy 20 stycznia, który jest „dniem pstrąga” i rozpoczyna okres połowu ryb. W Skopje centrum wydarzeń na Vodici jest Kamen Most, choć osobne rzucanie krzyża jest w każdej dzielnicy.

Jeszcze nie wyjechałam, a w głowie mam Kavadarkę…

Podobno nic się nie dzieje w Drenovie, które jest jedną z większych wsi regionu (700 mieszkańców) leżącą kilka kilometrów od głównego miasteczka Kavadarci.  W Drenovie jest mała szkoła i internat, lecz pod względem aktywności dla młodych ludzi jest praktycznie martwe. …a piszę o tym dlatego, że kilka dni temu dostałam od Dragana wiadomość z pytaniem, czy nie chciałabym zamienić na kilka tygodni wolontariatu w Skopje na Kavadarci.

Położone w górach, w kotlinie Tikveš, której nazwa dała imię największej winnej piwnicy i wrześniowemu festiwalowi zbioru winogron (Tikveski Grozdober), Kavadarci kusi … to stąd pochodzi Kavadarka, T`ga za Jug, Smederevka i Lozova Rakija. Na nieoficjalnej stronie miasteczko samookreśla się jako „miasto rakiji bardziej niż wina, miasto, gdzie żyją dobzi ludzie, miasto winogron i Winozbioru, miasto, gdzie latem ledwo dyszysz z gorąca…”; jak podają statystyki, około 85% mieszkańców utrzymuje się z winiarstwa. Kusi także pobliskim jeziorem Tikves, sztucznym zbiornikiem utworzonym za czasów Jugosławii na Crnej Rece.