Skopska sałata i kina w Skopje

Szetając po Skopje zanurzam się w chaosie. „Macedońska sałata” – galimatias kolorów i kształtów niemal co kilka kroków stawia pytanie o sens i cel istnienia budynków i obiektów. Skopje nie jest piękne, ale za to ciekawe: barwne i zaskakujące. Czasami mam wrażenie uczestniczenia w wizji pijanego architekta;)

Obok ośmiornicowatego budynku poczty głównej, oszklonego centrum handlowego, wąskich kamienic i postsocjalistycznych wariacji wyrastają pomniki: wielkiego byka z brązu, skopskiej szmizli, zielonej pary w uścisku, muzykantów i żebraka. Obor burekdżilnic i sandviczar stoją kluby w stylu „posh” i prostoduszne kafany, jak na ulicach „buby” (garbus), jugo i maluchy sąsiadują z porshe i mitsubishi. Pod względem użytkowym, poza piekarniami królują apteki; choć nie jestem w stanie policzyć aptek, idę o zakład że ich ilość w Skopje przekracza ilość „miejsc kultury”: księgarni, bibliotek, teatrów, kin imuzeów.

Przeglądając internetowe informatory kulturalne w poszukiwaniu ukulturalniającej opcji spędzenia wieczoru zaczynam od miejsc “formalnych” :  Opera i Balet – sztuk jeden; sześć teatrów i cztery kina, cztery duże muzea, jedenaście galerii i osiem centrów kulturalnych.  Zdecydowałam zacząć od kin.

powrót

…zanim usiądę i uzupełnię wpisy, o których myślę, że warto by było, a na które nie było czasu…

dziś wieczór, autobusem adamisa, przyjechałam ze Skopje do warszawy. Pierwsze wrażenia: o ileż tu chłodniej, świeżej… mimo minionej niechęci (nigdy nie uważałam się za warszawską patriotkę;)) stwierdzam: Warszawa jest Czysta! Jasna! Świeża! o matko, ale nowoczesna!

przyjechałam wieczorem więc nie zdążył zdołować mnie tłum; wieczór piątkowy o średnim natężeniu korków ulicznych, o chłodnym powietrzu (w Sk było 38 stopni w cieniu, gdy wyjeżdżałam).

Wielkanoc

Dla młodych ludzi mieszkających w Skopje, sacrum i profanum nie wykluczają się nawzajem i zdają się współgrać niczym czerń i biel na symbolicznym przedstawieniu zwanym znakiem tao. W wielką sobotę prawosławni zbierają się przed cerkwiami przezd północą, w oczekiwaniu na zmartwychwstanie. Wierni trzykrotnie okrążają cerkiew, trzymając w dłoniach zapalone świece, a po północy wchodzą do cerkwi, by przypieczętować spotkanie. Wśród młodzierzy, największą popularnością cieszy się Soborna Crkva – największa, główna cerkiew w centrum miasta. Kiedy po 23:00 dotarłam na miejsce, zdziwił mnie tłum ludzi, tak duży, że o wejściu do cerkwi nie było mowy. Nie widziałam też owych okrążeń świętego miejsca, stojąc ze znajomymi, znajdowałam się w grupie tych, którzy uroczystość Wielkosobotnią łączą ze spotkaniem towarzyskim. Brak uczestnictwa w okrążaniu i wchodzeniu do cerkwi, tłumaczy się zbyt dużym tłokiem a samo świętowanie posiada szeroki wachlarz dowolnych interpretacji; niektórzy rozpoczęli spotkania z alkoholem już przezd przyjściem do cerkwii.

poganski metal – koncert w Prilepie

Jak wiadomo, pierwszym miejscem stworzonym przez Boga był Prilep,a właściwie Warosz (teraz dzielnica), do którego Prilep się „przylepił”. Drogę z Prilepu do Skopje nazywa się „drogą ewolucji”, a mieszkańców Prilepu – małpami. Obecnie miasto jest „czyste”, co w pojęciu Macedończyków odnosi się do etniczności („czystość” to brak Albańczyków, nie dotyczy ona, licznych w Prilepie, Cyganów).

Nieformalna mapa Skopje: niebezpieczne areały

Ostrzeżenia przed bit pazarem, prywatnymi autobusami, dzielnicą Gazi Baba, Szutką, należą do najczęstszych komunikatów, jakie słyszę z ust Macedończyków.